Зарим эрчүүд эмийн тоо гүйцээж дур хүслээ хангахдаа огт голж шилдэггүй. Орооны адгуус мэт дайралдсан дээрээ мордож байдаг. Миний хувьд гэвэл хүний амьдын жаргалыг эдлэх, янаглалын амт шимтийг мэдрэх нь л  дээдийн дээд жаргал.  Гэхдээ би залуу зандан насандаа  хөдөөх эрчүүдийн нэгэн адил тааралдсан бүсгүй дээрээ  өмд шувтлахын донтой байж билээ.

Түвдэнням нэлээд хожуу нийслэл хотод орж ирж биеэ үнэлэгчдийн амьдралыг шохоорхсон биш балрах шахсан байна.

Мандах хар нялхаасаа номын амтанд шимтсэн хэдий ч номтой холбоотой нэгэн таагүй дурсамжнаасаа болоод номын хуудас сөхөхөөс зүрх үхдэг болжээ. Номын хуудас дэлгэгдэх бүрд санаанд нь тодрон ургадаг тэр нэгэн ичмээр дурсамжийг ухаан бодлоосоо арчин хаях юмсан гэж хичнээн бодовч залуу хангал цагийн нь ирлэсэн чинжаал шиг хурц тод ой санамжинд бат нот хадагдсан бололтой огт мартагддаггүй юмсанж. Энэхүү өгүүллэгийн маань баатар Мандах бол 1960-70 оны үеийн соц нийгмийн шинэ залуу үеийн нэг бүтээгдэхүүн болох хүн юм. Мэдээж түүний тухай олныг өгүүлж болох боловч энэхүү өгүүллэг эхлэхэд дурдсан номтой холбоотой таагүй дурсамжийг нь хөөж сонирхвол та бүхэнд таалагдах болов уу.