| УБ-ын хүүхнүүдтэй танилцсан нь | ||||
|
| Уншихыг хориглоно | |||
|
Адууны нуруун дээр дарцаглаж, уурга, ташуураас өөр зүйл барьж үзээгүй эр хэдэн жилийн өмнө хотод орж ирээд хөдөөнийхөн хөөр болгон яриад байдаг биеэ үнэлэгч хүүхнүүдтэй нэг шөнийг өнгөрөөх зорилт өмнөө тавьжээ. Уг зорилтыг биелүүлэхэд юуны өмнө мөнгө хэрэгцээтэй байв.
Гэвч түүний халаасанд 250 мянган төгрөг байсан учир мань эр яах билээ энэ тэр гэж огт сэтгэл зовсонгүй. Хотыг төдий л сайн мэдэхгүй ч гэсэн урьд өмнө нэхий ширээ борлуулах санаатай нутгийнхаа ах нартай хоёр гурван ч удаа орж ирсэнийх багцаа баримжаа байлаа. Тэгээд ч мөнгө л байвал хүссэн газарт нь дуртайяа хүргэж үйлчилдэг такси гээч юм байхад санаа зовох зүйл байсангүй. Халаасандаа хоёр зуун тавин мянган төгрөгтэй Түвдэнням ийнхүү итгэл төгс их хотод орж ирээд биеэ үнэлэгчтэй уулзан учрах их анд гарсан байна. Тэрбээр нэлээд ичимхий нэгэн боловч хэн нэг хүнийг нөмөр нөөлөг түшиг тулгуур хань бараа болгон дагуулахыг хүссэнгүй. Аягүй бол нутагтаа очсон хойно нь “Түвдэнням “Улаан-баатар”-ын үүднээс янхан аваад явж байсан” гэдэг цуу яриа гол усаар нэг тарах ч юм бил үү хэмээн болгоомжилжээ. Тэгээд ч ирэх намар нутаг усныхаа хамгийн сайхан хүүхнийг эхнэрээ болгон авахаар сүй тавьчихаад байгааг хэлэх үү биеэ үнэлэгч сонирхож яваа тухайгаа хэнд ч хэлсэнгүй. Бараг л өөрөөсөө нуух шахсан аж. Нэгэн зоогийн газарт орой болтол суун шар айргаар нэлээдгүй бие халаалт хийж зориг зүрхээ чангалсаны дараа тэр хөлсний тэрэг хөлөглөн мөнөөх зартай УБ-ын үүд гээч газрын зүг чиглэн нисч өгсөн байна. Улаанбаатар рестораны үүдэнд ирмэгцээ мань эр гэнэтхэн ичиж бушуухан мөнгөө төлөөд буусан аж. Машинаас буусаныхаа дараа энгэрийнхээ халаасанд гараа шургуулсан Лениний хөшөөний ойр орчимоор явж үзвэл будмал ганган хүүхнүүд энд тэндгүй хэд гурваараа хэлхэлдэн хөл гуяа солбиод зогсч байгаа нь харагдсан бөгөөд мань эр тийм олуулаа зогсч байдаг гэж огт санаагүй учраас ичиж зовоод халдаж зүрхэлсэнгүй. Тийнхүү цэцэрлэгт хүрээлэнгийн ойр хавиар хэдэнтээ эргэсэнийхээ дараа сараалжин хашааны буланд цор ганцаар зогсч буй нэгэн бүсгүйг зорин очоод хэзээ язааны юм үзэж нүд тайлсан хүн болох санаатай “Явах уу” гэдэг асуултыг тавьсан аж. Нутгийн нь харчууд хааяа хот ороод ирэхээрээ “Тэр Улаанбаатарын үүд гэдэг газар нь очоод биеэ үнэлэгч хүүхнийг авахад олон долоон юм яриад байх ч шаардлагагүй. Ердөө л явах уу гэсэн ганц үг асуухад л гүйцээ хэмээн хөөрөлхөж байхыг Түвдэнням өмнө нь олонтаа сонссон юмсанжээ. “Явах уу” гэдэг үг сонссон хүүхэн Түвдэнням рүү эргэн харж “Явна аа” хэмээн хэлээд инээмсэглэхэд нь үдшийн сүүмгэр гэрэлд үзэсгэлэнт царай нь тодрон харагдсан аж. Өөрөөс нь нэлээд ахимаг насны эгчмэд хүүхэн шиг харагдсан боловч Түвдэнням тоосонгүй. “Хаа очиж хөөрхөн хүүхэн байна” гэж хоромхон зуурт бодоод “Тэгье явъя, хаачих вэ” гэж хэлсэн байна. Тэгтэл ч хүүхэн шууд л “Хоногийн 20 мянгаар явна шүү” гэсэн юмсанж. Урьд өмнө биеэ үнэлэгч хүүхэн авч үзээгүй Түвдэнням эдний үнэ ханшийг яаж мэдэх билээ. Золтой л тийм хямдхан гэж үү хэмээн асуусангүй. Үг дуугүй толгой дохин зөвшөөрчээ. Ингээд юуны өмнө мөнөөх эгчмэд хүүхнээ дагуулан “Улаанбаатар”-ын үүднээс холдтол хүүхэн нэгэн уушийн газраар орж танилцсанаа тэмдэглэн ганц хоёр хундага татъя гэдэг санал тавьсан байна. Түвдэнням ч хүссэнээр нь болгож. Зоогийн газарт ууж суухдаа эгчмэд хүүхэн өөрийгөө эмнэлэгт ажилладаг сувилагч гэж хэлсэн бөгөөд “Хоёулаа заавал зочид буудалд орж мөнгө төгрөг гарздах гээд яах юм бэ. Тэрний оронд манай ажил дээр очьё. Тэнд ёстой сайхан тааваараа жаргах өрөө бий” гэсэн санал тавихад нь. Түвдэнням огт муу санасангүй бас л зөвшөөрчээ. Хүүхэн үнэхээр эмнэлэгт ажилладаг бололтой мань эрийг дагуулан нэлээд томоохон албан газрын үүдэнд ирж хаалгыг нь балбахад жижүүр нь бололтой настайвтар бүдүүн хар хүн хаалга тайлж өгсөн байна. Түвдэнням орохоосоо өмнө уг байшингийн үүдэн дэх хаягийг уншихад эмчилгээ оношилгооны төв гэсэн утгатай бичиг байх шиг байжээ. Ормогцоо сувилагч хүүхэн жижүүртэйгээ нэгэн зүйлийг аминчлан шивнээд ямар нэг өрөөний түлхүүр авав бололтой Түвдэннямыг нааш ир гэж дуудаад дагуулан хонгилоор явсаар том ногоон хаалганы өмнө очсон хойноо уруулдаа хуруугаа хүргэн чишш гэж дохиод сөхрөн сууж тор хийтэл нь онгойлгон дагуулж орсон байна. Тэр хоёрын орсон өрөөнд газраар зассан нэгэн модон наар, дээр нь хаясан хуучивтар гудаснаас өөр юу ч байсангүй. Үүнд урам нь хугарсан Түвдэнням сая л эргэлзэн тээнэгэлзэж “Хаана хүрээд ирэв ээ . Ийм газар яаж эр эмийн ажил хийх юм бэ. Хоёулаа гараад зочид буудалд орьё л доо” гэхэд сувилагч хүүхэн “Яах юм бэ. Энд зүгээр дээ” гэж хошуугаа цорвойлгон хэлсэнээ шууд л өмнө нь сөхрөн сууж хувцасыг нь тайлж эхэлсэн аж. Сувилагч хүүхэн сурамгай янхан гэдэг нь илт байлаа. Түвдэннямын өмдийг тайлангуутаа эргэлзэж тээнэглзсэнээс болоод шалчийж буусан бэлэг эрхтэнийг нь гадил жимс үмхэж байгаа аятай уруулаараа хумин авч хүзүүгээ гүрдийлгэн нааш цааш нь холхиулан хэд үлгэснээ тэр дор нь босгож орхижээ. Тэгсэнээ хариугүй хурьцал үйлдмээр болоод ирсэн үед нь гэнэт “Одоо хоногийн төлбөрөө бушуухан өгчих” гэсэн аж. Түвдэнням байж ядсандаа ааг амьсгаа нь давчдан уухилсаар арай ядан халааснаасаа 20 мянгатын дэвсгэрт гаргаж сувилагч хүүхэн рүү сарвайвал тэр шүүрч аваад хөхөвчнийхөө араар хавчуулж орхисон байна. Тэгтэл ч гэнэт хаалга пижигнэтэл балбах чимээ дуулдсан аж. Сувилагч хүүхэн ч өмдөө дээш татан өндийж босоод “Би жижүүр өвгөнд 5000 төгрөгийн өртэй юм. Түүнийгээ өгөөдхөе” гэж хэлээд үүд рүү ухасхийжээ. Үүдний түгжээ торхийн онгоймогц сувилагч хүүхэн гартаа байсан бүх мөнгийг мөнөөх жижүүр хэмээх бүдүүн өвгөнд атгуулж орхих нь харагдсан байна. Гэтэл цаадах нь мөнгийг авч халаас руугаа хиймэгцээ “За залуу ажлаа хийгээд дууссан бол одоо гарах хэрэгтэй дээ” гэж хачин хүйтэн өнгөөр өгүүлжээ. Түвдэнням эхлээд гайхаж сүүлдээ уцаарлан “Юу ярьж байгаа юм бэ? Бид хоёр дөнгөж эхлэх гээд…” хэмээн олон юм ярихаар зүтгэсэн боловч жижүүр өвгөн өрөөнд давхин орж ирээд мөрөн дээрээс нь базан ербусын их хүчээр чирэн гаргаад “Энэ хүүхэн ажлаа хийгээд дууссан бол надад мөнгөө өгдөг юм. Тийм биз дээ” гэж асуухад сувилагч хүүхэн чимээгүй толгой дохьсон байна. Өөрийгөө сувилагч гэж нэрлэсэн янхан хүүхэнд 20 мянган төгрөгөө луйвардуулсан Түвдэнням арван минутын дараа өөр нэгэн уушийн газарт шар айраг шимж суусан бөгөөд удалгүй хоёрын хоёр янхан хүүхэнтэй танилцаад хэзээ язааны хүүхэндэж сурсан хүн шиг загнан нэгэн хувийн зочид буудал руу дагуулан очсон бөгөөд тэнд орсон хойноо дахин нэг шил архи авч хүүхнүүдтэй хувааж уусан биш тас үсрэн унаад алийгаа алджээ. Маргааш өглөө нь Түвдэнням зочид буудлын хуучин өрөөний шалан дээр шав шалдан хэвтэж байсан бөгөөд түүний халаасанд байсан 200 мянган төгрөг, өвөг эцгээс нь өвлөгдөж ирсэн хөөрөг даалин нь ор сураггүй алга болсон байж. Сурмаг сэгсрээчин янханууд түүнийг ангайж байх хооронд архинд нь нойрны эм их тунгаар хийж унагаад хамаг өнгөтэй өөдтэйг нь сэгсэрсэнийг тэрбээр бүр хожим нь ойлгосон гэдэг. Нутаг руугаа буцах зардал ч үгүй болсон Түвдэнням хэдэн өдрийн дараа хамаатныхаа нэгэн хүнээс хэдэн төгрөг зээлж аваад гэрийн зүг буцсан бөгөөд түүнээс хойш ахиж нийслэлийн биеэ үнэлэгчдийг сонирхохоо больсон байна. /НОЦТОЙ МЭДЭЭ/
Сэтгэгдэлүүд (2)
 Сэтгэгдэл бичих
|
Түвдэнням нэлээд хожуу нийслэл хотод орж ирж биеэ үнэлэгчдийн амьдралыг шохоорхсон биш балрах шахсан байна.
